این روزا دوباره هوای بابای دوست داشتنیمونو کردم. دوباره دلم یه عالمه براش تنگ شد. می خواستم برم از توی قفسه بابا کتابشو بردارم و بخونم نمی دونستم کدومش بهتره. نمی دونستم کدومش بهتر مشکلات منو حل می کنه. همیشه این فکر بی سرانجام تو ذهنم هست:... نمی دونم چه کتابی بخونم...!!!؟؟؟

خلاصه این دلتنگی من باز فقط با سرچ کردن و دیدن عکسای بابا از بین رفت. 

 الان نمی دونم حرفم چیه... یه روزی زیاد وصیتنامشو می خوندم. حالا خیلی جمله هاشو یادم رفته... کاش یکی بود میومد هر وقت تشنه یه حرفی بودی..خودش افکارتو درک می کرد و با آب زلال سیرت می کرد.

منم جزء اون دسته از آدمام که فکر می کنم... حداقل احتمال می دم که این حدیث در مورد امام باشه...نوشتشو گم کردم بابا یه روزی برام نوشته بود. حالا شاید بعدا باز نوشتمش...حدیثی از امام صادق که در مورد مردی میگه که از قم قیام می کنه... بنده های شایسته خدا یاریش می کنن و طاغوتو از بین میبره. الانم خیلیا خوبن... اما نمیدونم چرا دیگه هیچکس به خوبی امام نیست.

خودم نمی دونم علتش چیه که انقدر به امام علاقه دارم... واقعا امام یه چیز دیگه بود... یه کس دیگه بود. نه؟ بزرگترا به سوالم جواب بدن.

خوشحالم که وبم بعد از مدتها با این مطلب آپ شد.    شاد باشید...

روز وصل دوستداران یاد باد

یاد باد آن روزگاران یاد باد

کامم از تلخی غم چون زهر گشت

بانگ نوش باده خواران یاد باد

گرچه یاران فارغند از یاد من

از من ایشان را هزاران یاد باد...

یکی به من بگه اینجا چه خبره؟ اعصابم از دست همه خورده...

ناز شد نه؟...

اگه گفتی...؟!

یکی نیست به ما بگه بابا... نونت کم بود.. آبت کم بود...دانشجو شدنت چی بود آخه!!!

البته همه چیش صفا داره ها... اما من بلد نیستم. هنوز یاد نگرفتم که چه طوری درس بخونم و بزرگ ترین لطفی که کسی می تونه بهم بکنه اینه که بهم یاد بده چه طوری به همه چیز برسم.

الان که مطلب خاصی نیست که بنویسم.بازم طبیعتی که همیشه ازش دورم و همیشه دلتنگش...

ماه رمضانم که داره تموم میشه و...

                                                                                                       برام دعا کنید...